Nie ma cudów. Gitarzysta w potyczce na ilość efektów najczęściej z klawiszowcami przegrywa. Dobre stage piano z solidnym bankiem brzmień wymagałoby co najmniej TIR-a z gitarowymi stomp-boxami, aby być zrównoważone pod względem liczby dostępnych barw. Słowem, Panie i Panowie na ilość raczej nie damy rady. Są jednak takie urządzenia, po których nasze wiosło wyda z siebie absolutnie niepowtarzalne dźwięki, na tyle ekscentryczne, że spokojnie zmienią brzmienie całego zespołu – do jednych  z nich należy właśnie EHX Riddle: Qballs

Bartek Lewandowski

Na samym początku testu zaznaczam, że to efekt dla eksperymentatorów – można wykonywać nim cuda i rozmaite gimnastyki brzmieniowe, ale rasowi, nieuznający niczego poza zestawem Les Paul+Marshall (no,ewentualnie Mesa czy Krank) oldschoolowcy nie znajdą tu wiele dla siebie. Co to tak naprawdę jest, ten cały Qballs, huh?

Qballs- jest serią kostek wypuszczonych przez Electro-Harmonics całkiem niedawno. Oprócz Riddle znajdziemy w tej serii też urzadzenie o wdzięcznej nazwie Enigma, ale przedmiotem niniejszego testu jest oczywiście to pierwsze. Zaczynam od odpowiedzi na zadane przed chwilą pytanie: ta kostka jest analogowym filtrem z dodatkowym (również, dla niespodzianki, analogowym) przesterem. Filtr możemy regulować na naprawdę sporo sposobów, których próżno szukać w większości multiefektów, a wynik takich kombinacji może nieźle zaskoczyć.

Po kolei – do dyspozycji dostajemy trzy zupełnie różne tryby pracy naszej zabawki: filtr dolno-przepustowy (LP), pasmowo-przepustowy (BP) i górnoprzepustowy(HP), startowo dostrojone specjalnie do pasma gitarowego (80Hz-5kHz). W zależności od tego co wybierzemy, z sygnałem zaczną dziać się cuda niejednego rodzaju. Potencjometrów nie brakuje, zaczynając od lewej strony zobaczymy gałki Attack i Decay, określające sposób w jaki układ zabierze się do obróbki generowanego przez nas przebiegu. Następnymi w kolejce są już parametry samego filtru, czyli jego częstotliwość początkowa (Start), końcowa (Stop), dobroć/szerokość zakresu (Q) i, last but not least, czułość (Sensitivity).

Oprócz wejścia na zasilanie (9.6 V, nie ma możliwości działania na baterie), w obudowie znajdują się jeszcze cztery gniazda – Input, Ext.Pedal, Effect Out i Dry Out. Pierwsze służy do prozaicznego celu jakim jest podpięcie samej gitary, drugie natomiast pozwala na kontrolowanie parametrów działania układu przez podłączony zewnętrzny pedał (dobrze sprawdza się w funkowych zagrywkach). Kolejne pozwalają na wyprowadzenie sygnału przetworzonego lub nietkniętego, co dodatkowo pobudza wyobraźnię do wymyślania najbardziej odpowiedniego sposobu ustawienia samej kostki w torze.
Opisanie tego, co tak naprawdę dzieje się z dźwiękiem po przejściu przez Qballs, nie jest proste. Wyobraźmy sobie połączenie wah-wah z kilkoma equalizerami działającymi dynamicznie (to znaczy, zmieniające swoje ustawienie w czasie) i w przybliżeniu dostaniemy efekt finalny. Może on zmienić brzmienie nie do poznania, a może i stać się efektownym dodatkiem do reszty naszego potencjału barw. W pakiecie oferowanym przez Qballs do dyspozycji dostajemy jeszcze dwie sprawy gratis – analogowy przester oraz tryb bypass. Nie ma się co czarować, ten efekt jest raczej dodatkiem do filtru, ale pozwala w bardzo ciekawy sposób modulować jego brzmienie i działa nadspodziewanie dobrze. Oto krótka prezentacja możliwości brzmieniowych efektu.

Zacząłem od tego, że najbardziej zainteresowani będą eksperymentatorzy - to prawda. Najciekawsze brzmienie udało mi się dopasować podczas improwizacji z muzyką elektroniczną, loopowaną, oraz z utworami granymi na nowoczesną modłę, na pierwszym miejscu stawiając zdecydowanie funk. Nie znaczy to jednak, że Riddle nie zabrzmi dobrze w klasycznym rock’and’rollu – wszystko jest kwestią efektywnego używania tego urządzenia. Można z nim działać zresztą nie tylko w połączeniu z gitarą elektryczną, sprawa świetnie sprawdza się też z elektroakustykiem i elektroklasykiem (mniam).

W kwestii wykonania mamy do czynienia ze standardem EHX. Nie spotkałem się jeszcze z mało wytrzymałym na uderzenia, kopnięcia, nadepnięcia, upadki i wszystkie inne przypadłości sceniczne sprzętem wyprodukowanym przez tą firmę. Elektronikę zamknięto w solidnej, metalowej obudowie, posiadającej w swojej spodniej części cztery antypoślizgowe podkładki. Trudno zatem do czegokolwiek się przyczepić, ba, nawet gałki zrobiono z masywnych tworzyw.

Podsumowując – EHX Riddle Qballs to naprawdę sympatyczna możliwość poszerzenia swojego arsenału. Ponieważ po odpowiednim ustawieniu potrafi w bardzo oryginalny sposób zastąpić pedał wah-wah, dostajemy kolejne nietypowe narzędzie do wygenerowania własnego tonu. Dla ciekawych – pozycja zdecydowanie warta uwagi.

Specyfikacja:

• Dedykowany do gitary (pasmo pracy: 80Hz - 5kHz)
• Możliwość podłączenia pedału ekspresji
• W pełni analogowa konstrukcja
• Wbudowany efekt distortion
• Filtry: Low Pass, Band Pass, High Pass
• Funkcja Start/Stop dla filtra z regulacją Q
• Wyjścia Dry oraz Effect
• Zasilanie: 9.6VDC 200mA (zasilacz w zestawie)

Dystrybutor: Kisielewski