Donat Zamiara

Basówka pochodzi z serii Comodous, a oznaczona jest jako Classic 6. Jest instrumentem 6-strunowym zbudowanym w oparciu o technologię Neck-thru-body. Korpus wykonano z jesionu amerykańskiego a jako top użyta została topola oczkowa (eye poplar). Szyjka jest 9-częściowym laminatem klonu amerykańskiego i mahoniu z palisandrową podstrunnicą. Użyte progi to Ferd Wagner o wymiarach - 2,87 x 2,28. Menzura – 868 mm, czyli 34 cale.

Cały instrument został pokryty połyskującym lakierem bezbarwnym, doskonale eksponującym rysunek drewna. Osprzęt, w kolorze czarnym, to dwuczęściowy mostek Mayones X26 (rozstaw strun wynosi 18 mm) oraz klucze firmy Schaller. Dochodzimy teraz do jednego z kluczowych elementów gitary basowej, czyli elektroniki. Gdański producent zastosował tutaj przetworniki Bartolini (P46C-B i P46C-T Soapbars) oraz przedwzmacniacz Aguilar OBP-3 Classic. Regulacja wysokich tonów w zakresie +/-16db @ 6.5 Hz, basów +/-18db @ 6.5 Hz.

Warto poświęcić chwilkę tej konstrukcji. Zasilany jest dwoma bateriami 9V. Między innymi dzięki napięciu zasilania 18 V potrafi przenieść naprawdę wysoki poziom sygnału (!) gwarantując ogromną dynamikę. Gitara jest wyposażona w przełącznik active/passive umożliwiający wybór trybu pracy elektroniki (włączony lub wyłączony przedwzmacniacz).

Poszczególne potencjometry (a jest ich pięć) odpowiedzialne są kolejno za: głośność, balans między przystawkami, korekcję częstotliwości średnich,  korekcję częstotliwości wysokich i niskich (podwójny potencjometr) i korekcję barwy podczas pracy w trybie passive. Regulacja wysokich tonów odbywa się w zakresie +/-16db @ 6.5 Hz, a basów +/-18db @ 6.5 Hz.  Wart podkreślenia jest fakt, że basówkę otrzymaliśmy do testu wraz z kompletem zaczepów do paska (Schaller security lock) oraz solidnym usztywnianym pokrowcem firmy Canto (seria dedykowana do basówek Mayones).

Wrażenia
Zacznę od spostrzeżeń wzrokowych. Testowana gitara jest naprawdę piękna. Połączenie kolorystki drewna, eksponowanej przez bezbarwny lakier, z czarnym kolorem osprzętu daje wrażenie wysokiej klasy sprzętu. Kształt korpusu i szyjki jest elegancki, a przede wszystkim ergonomiczny. Instrument jest bardzo dobrze wyważony. Utrzymuje się stabilnie zawieszony równolegle do ziemi jak i pod kątem np. 45 stopni. Co prawda korpus nie posiada charakterystycznego dla niektórych basów ścięcia górnej części korpusu nad mostkiem, ale nie utrudnia to pracy prawej ręki. Do gustu przypadł mi bardzo kształt szyjki. Nie jest tak wąska jak np. w Ibanezie z serii SR, ale po chwili przyzwyczajenia nie odczuwa się dyskomfortu, czy zmęczenia lewej dłoni (co czasem się zdarza, gdy przechodzimy na „szóstkę” z np. „czwórki”).

Muszę jednak dodać, że basista z małą lewą dłonią trochę się nagimnastykuje w dolnych pozycjach grając bardziej wymagające utwory Alaina Carona ;-). Dla mnie ogromnym plusem jest płaska tylna część szyjki oraz płaska podstrunnica. Warto w tym miejscu zaznaczyć, że basówka Mayonesa dostała się w nasze ręce bardzo dobrze wyregulowana. Dla osób lubiących granie kciukiem przyzwyczajenia może wymagać fakt, że struny leżą stosunkowo nisko nad korpusem. Chociaż ja odbieram to jako pomoc, gdyż palec podrywający strunę „nie zapada” się pod nią. Akcja strun  jest na tyle niska, że łatwo wzbudzić strunę kciukiem, ale na tyle wysoka, by nie brzęczały na progach.  Rozstaw strun jest rozsądnym kompromisem między komfortem gry palcami i kciukiem. Dlatego też wszystkie wyżej opisane elementy składają się na to, że testowany Comodous jest taka basową „wyścigówką”. Basówka grana „na sucho” brzmi jasno, ale i ciepło. Posiada długie wybrzmienie przy zachowaniu przejrzystości dolnych strun (E i H). Jak dotychczas same plusy.

Czas podłączyć Mayonesa do zestawu nagłośnieniowego. Przy korekcji przedwzmacniacza ustawionej na zero instrument ma wyrównane brzmienie z lekką przewagą środka.  Kiedy wyłączymy preamp to dźwięk który słyszymy nie różni się prawie niczym od poprzedniego (przy włączonym przedwzmacniaczu). Odrobinę brakuje mu sytości pochodzącej od niskich częstotliwości. To bardzo dobra cecha, gdyż w razie wyczerpania się baterii w czasie granie użycie przełącznika przywraca nas dosłownie i w przenośni do gry. Dzieje się tak jednak tylko wtedy, gdy potencjometr korekcji barwy w trybie passive jest odkręcony maksymalnie w lewo. Powróćmy do zabaw z Aguilarem OBP-3 zamontowanym  w testowanym Comodousie.

Ciekawym brzmieniem jest takie które pojawia się w następującej konfiguracji potencjometrów: przystawki 50/50, środek – maksymalnie skręcony, góra – ustawiona na 0 i lekko dodany dół. Otrzymujemy soczyste mięsiste brzmienie przydatne w wielu gatunkach muzycznych, choć muszę dodać, że pomimo najszczerszych chęci ;-))),  nie udało mi się go totalnie zamulić, co oczywiście odbieram jako pozytywną cechę Mayonesa. Generalne wrażenie jest takie, że preamp zastosowany w Comodousie ma bardzo szerokie możliwości w ingerencję brzmienia instrumentu. Świetnym tego przykładem jest również następujące ustawienie: przystawka przy mostku, częstotliwości średnie na maksimum, do tego odrobina niskich tonów i na szóstej strunie możemy się pościgać tappingiem z gitarzystami. Brzmienie, przy mocnym ataku, jest na granicy przesterowania, a nawet ją lekko przekracza. Osoby preferujące stylistykę z pogranicza rock i funk powinny być tym usatysfakcjonowane. Przy czym cały czas to co słyszymy jest selektywne. Czegóż chcieć więcej?

Oto soundcheck wideo nagrany w poznańskim MM Studio.

Podsumowanie
Spędziłem w towarzystwie Mayonesa dwa miesiące. Nie jest to może czas, który pozwala na poznanie instrumentu na wylot. Grałem jednak na nim na tyle długo, że gdyby chciała mnie do siebie zniechęcić, to na pewno by się to stało. Zamiast tego instrument urzekł mnie swoimi walorami. Podkreślić należy bardzo dobre (od strony lutniczej) wykonanie tej basówki, co potwierdził mój znajomy lutnik zwykle nieskory do pochwał. Zastrzeżeń nie budzi również jakość zastosowanego drewna – Mayones Comodous 6 jest po prostu pięknym instrumentem. Spasowanie elementów i zamontowana elektronika o ogromnych możliwościach kreacji to niewątpliwe atuty tej basówki. Wyżej opisane możliwości brzmieniowe zapewne nie są jedynymi, które posiada Comodous. Jest to wysokiej klasy instrument, który posiada swój charakter (moim zdaniem objawiający się lekką przewagą średnich częstotliwości w brzmieniu). Cena za "szóstkę" 8790 zł jest biorąc pod uwagę wszystkie atuty instrumentu całkowicie uzasadniona. Warto wspomnieć, że w ofercie producenta są również modele 5-strunowe w cenie 7990 zł i 4-strunowe w cenie 7490 zł. Oczywistym jest, że nie każdemu Comodous Classic 6 przypadnie on do gustu, ale na pewno jest to gitara obok której nie można przejść obojętnie…

Producent: Mayones Guitars